мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
інкрымінава́ць — дзеяслоў інкрымінуемы — прыметнік
канцэпт

інкрымінацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інкрымінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
інкрыміна́цыя

мн.  інкрыміна́цыі
Родны
каго? чаго?
інкрыміна́цыі

мн.  інкрыміна́цый
Давальны
каму? чаму?
інкрыміна́цыі

мн.  інкрыміна́цыям
Вінавальны
каго? што?
інкрыміна́цыю

мн.  інкрыміна́цыі
Творны
кім? чым?
інкрыміна́цыяй, інкрыміна́цыяю

мн.  інкрыміна́цыямі
Месны
у кім? у чым?
інкрыміна́цыі

мн.  інкрыміна́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.


inkryminacyja — беларуская лацінка

Слова інкрымінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік інкрымінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове інкрэмент + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


інкрымінава́цца (14)

(10) тэрмінацыя

інкрымінава́ць (13)

(12) дэтэрміна́цыя

інкрымінава́ць (13)

(15) прэдэтэрмінацыя

інкрымінуемы (12)

(13) дыскрыміна́цыя

інкрымінуемы (12)

(11) кульміна́цыя

інкрэме́нт (9)

(10) ілюміна́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сусветныя змовы