мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кульмінацы́йны — прыметнік кульміні́раваць — дзеяслоў
канцэпт

кульмінацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кульмінацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 кульміна́цыя

мн.  кульміна́цыі
Родны
каго? чаго?		 кульміна́цыі

мн.  кульміна́цый
Давальны
каму? чаму?		 кульміна́цыі

мн.  кульміна́цыям
Вінавальны
каго? што?		 кульміна́цыю

мн.  кульміна́цыі
Творны
кім? чым?		 кульміна́цыяй, кульміна́цыяю

мн.  кульміна́цыямі
Месны
у кім? у чым?		 кульміна́цыі

мн.  кульміна́цыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага

Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)

Любіш дранікі — любі і драць.
Любіш беларускае — сядзі і перакладай.


kuĺminacyja — беларуская лацінка

Слова кульмінацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кульмінацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове культ + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› кульмінава́ць (12)

(15) прэдэтэрмінацыя ‹

› кульмінацы́йна (13)

(12) інкрыміна́цыя ‹

› кульмінацы́йны (13)

(13) дыскрыміна́цыя ‹

› кульміні́раваць (14)

(10) ілюміна́цыя ‹

› кульміні́раваць (14)

(15) трансілюмінацыя ‹

› кульну́цца (9)

(9) супіна́цыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

машына ў мінус трыццаць