STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова інсінуатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інсінуа́тар мн. інсінуа́тары |
| Родны каго? чаго? |
інсінуа́тара мн. інсінуа́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
інсінуа́тару мн. інсінуа́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
інсінуа́тара мн. інсінуа́тараў |
| Творны кім? чым? |
інсінуа́тарам мн. інсінуа́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
інсінуа́тару мн. інсінуа́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Перакладзі на беларускую мову:
- знаешь этого типА?
- мы понарошку с ним дружим
insinuatar — беларуская лацінка
Слова інсінуатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інсінуатар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інсінуацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інсектыцы́дны (12)
(9) эвакуа́тар ‹
› інсеміна́цыя (11)
(9) эвакуа́тар ‹
› інсе́рт (6)
(13) аўтаэвакуа́тар ‹
› інсінуацы́йны (12)
(10) трыумфа́тар ‹
› інсінуа́цыя (10)
(10) трыўмфатар ‹
› інсінуі́раваны (13)
(9) гросфа́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
