STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інсінуацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інсінуа́цыя мн. інсінуа́цыі |
| Родны каго? чаго? |
інсінуа́цыі мн. інсінуа́цый |
| Давальны каму? чаму? |
інсінуа́цыі мн. інсінуа́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
інсінуа́цыю мн. інсінуа́цыі |
| Творны кім? чым? |
інсінуа́цыяй, інсінуа́цыяю мн. інсінуа́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
інсінуа́цыі мн. інсінуа́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Суддзя ААН трымала дома рабыню.
Гэта ўсё, што трэба ведаць пра ААН і пра іх барацьбу за правы чалавека.
insinuacyja — беларуская лацінка
Слова інсінуацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інсінуацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інсіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інсе́рт (6)
(12) індывідуа́цыя ‹
› інсінуа́тар (10)
(9) эвакуа́цыя ‹
› інсінуацы́йны (12)
(11) рээвакуа́цыя ‹
› інсінуі́раваны (13)
(11) менструа́цыя ‹
› інсінуі́раваны (13)
(8) сітуа́цыя ‹
› інсінуі́раваны (13)
(10) пунктуа́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
