аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пунктуацы́йны — прыметнік пу́нкцік — назоўнік
канцэпт

пунктуацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пунктуацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пунктуа́цыя

мн.  пунктуа́цыі
Родны
каго? чаго?
пунктуа́цыі

мн.  пунктуа́цый
Давальны
каму? чаму?
пунктуа́цыі

мн.  пунктуа́цыям
Вінавальны
каго? што?
пунктуа́цыю

мн.  пунктуа́цыі
Творны
кім? чым?
пунктуа́цыяй, пунктуа́цыяю

мн.  пунктуа́цыямі
Месны
у кім? у чым?
пунктуа́цыі

мн.  пунктуа́цыях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач

праклён са значэннем «чорт яго (яе, іх, цябе, вас) бяры»

— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.


punktuacyja — беларуская лацінка

Слова пунктуацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пунктуацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пункцік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пунктуа́льны (11)

(10) інсінуа́цыя

пунктуацы́йна-арфаграфі́чны (25)

(11) менструа́цыя

пунктуацы́йны (12)

(8) сітуа́цыя

пу́нкцік (7)

(10) флуктуа́цыя

пункці́р (7)

(10) флюктуа́цыя

пункцірава́льны (14)

(11) акцэнтуа́цыя


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

неапазнаны аб'ект