STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пунктуацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пунктуа́цыя мн. пунктуа́цыі |
| Родны каго? чаго? |
пунктуа́цыі мн. пунктуа́цый |
| Давальны каму? чаму? |
пунктуа́цыі мн. пунктуа́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
пунктуа́цыю мн. пунктуа́цыі |
| Творны кім? чым? |
пунктуа́цыяй, пунктуа́цыяю мн. пунктуа́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
пунктуа́цыі мн. пунктуа́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач
— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.
punktuacyja — беларуская лацінка
Слова пунктуацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пунктуацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пункцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пунктуа́льны (11)
(10) інсінуа́цыя ‹
› пунктуацы́йна-арфаграфі́чны (25)
(11) менструа́цыя ‹
› пунктуацы́йны (12)
(8) сітуа́цыя ‹
› пу́нкцік (7)
(10) флуктуа́цыя ‹
› пункці́р (7)
(10) флюктуа́цыя ‹
› пункцірава́льны (14)
(11) акцэнтуа́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
