пункцік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пункцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пу́нкцік мн. пу́нкцікі
Родны каго? чаго?	пу́нкціка мн. пу́нкцікаў
Давальны каму? чаму?	пу́нкціку мн. пу́нкцікам
Вінавальны каго? што?	пу́нкцік мн. пу́нкцікі
Творны кім? чым?	пу́нкцікам мн. пу́нкцікамі
Месны у кім? у чым?	пу́нкціку мн. пу́нкціках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.

punkcik — беларуская лацінка

Слова пункцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: