STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пункцір
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пункці́р мн. пункці́ры |
| Родны каго? чаго? |
пункці́ру мн. пункці́раў |
| Давальны каму? чаму? |
пункці́ру мн. пункці́рам |
| Вінавальны каго? што? |
пункці́р мн. пункці́ры |
| Творны кім? чым? |
пункці́рам мн. пункці́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
пункці́ры мн. пункці́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.
зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне— Увечары карысна выпіць келіх добрага віна.
— А калі няма з кім?
— Тады два.
punkcir — беларуская лацінка
Слова пункцір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пункцір — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пункціраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пунктуацы́йны (12)
(7) рэкеці́р ‹
› пунктуа́цыя (10)
(7) рэпеці́р ‹
› пу́нкцік (7)
(7) тракці́р ‹
› пункцірава́льны (14)
(12) штрыхпункці́р ‹
› пункці́раванне (13)
(8) галанці́р ‹
› пункці́раваны (12)
(8) арыенці́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.