аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пу́нкцік — назоўнік пункцірава́льны — прыметнік
канцэпт

пункцір

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пункцір
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пункці́р

мн.  пункці́ры
Родны
каго? чаго?
пункці́ру

мн.  пункці́раў
Давальны
каму? чаму?
пункці́ру

мн.  пункці́рам
Вінавальны
каго? што?
пункці́р

мн.  пункці́ры
Творны
кім? чым?
пункці́рам

мн.  пункці́рамі
Месны
у кім? у чым?
пункці́ры

мн.  пункці́рах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

За высокім частаколам слівы смачнейшыя.


Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.

прыходзьце на старнік па лайфхакі

punkcir — беларуская лацінка

Слова пункцір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пункцір — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пункціраванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пунктуацы́йны (12)

(7) рэкеці́р

пунктуа́цыя (10)

(7) рэпеці́р

пу́нкцік (7)

(7) тракці́р

пункцірава́льны (14)

(12) штрыхпункці́р

пункці́раванне (13)

(8) галанці́р

пункці́раваны (12)

(8) арыенці́р


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выспацца