STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акцэнтуацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акцэнтуа́цыя мн. акцэнтуа́цыі |
| Родны каго? чаго? |
акцэнтуа́цыі мн. акцэнтуа́цый |
| Давальны каму? чаму? |
акцэнтуа́цыі мн. акцэнтуа́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
акцэнтуа́цыю мн. акцэнтуа́цыі |
| Творны кім? чым? |
акцэнтуа́цыяй, акцэнтуа́цыяю мн. акцэнтуа́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
акцэнтуа́цыі мн. акцэнтуа́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
— У вас пракрастынацыя.
— Доктар, я буду жыць?
— Так, але потым.
akcentuacyja — беларуская лацінка
Слова акцэнтуацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акцэнтуацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акцэпт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акцэнто́ўка (10)
(10) пунктуа́цыя ‹
› акцэнтуацы́йна (13)
(10) флуктуа́цыя ‹
› акцэнтуацы́йны (13)
(10) флюктуа́цыя ‹
› акцэнтуява́ны (12)
(15) пераакцэнтуа́цыя ‹
› акцэнтуява́ны (12)
(5) фа́цыя ‹
› акцэнтуява́ны (12)
(7) крэа́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
