аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова індывідуацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
індывідуа́цыя мн. індывідуа́цыі |
| Родны каго? чаго? |
індывідуа́цыі мн. індывідуа́цый, індывідуа́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
індывідуа́цыі мн. індывідуа́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
індывідуа́цыю мн. індывідуа́цыі |
| Творны кім? чым? |
індывідуа́цыяй, індывідуа́цыяю мн. індывідуа́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
індывідуа́цыі мн. індывідуа́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.
indyviduacyja — беларуская лацінка
Слова індывідуацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індывідуацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індывідуум + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› індывідуа́льна-тыпалагі́чны (25)
(12) кансульта́цыя ‹
› індывідуа́льнасць (16)
(13) інтэрпрэта́цыя ‹
› індывідуа́льны (13)
(15) рэінтэрпрэта́цыя ‹
› індыві́дуум (10)
(9) эвакуа́цыя ‹
› інды́га (6)
(11) рээвакуа́цыя ‹
› інды́гавы (8)
(10) інсінуа́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.