Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

індывідуальнасць, -і, жаночы род
1. Сукупнасць характэрных, адметных рыс, якія вылучаюць якую-н. асобу або з'яву. Мастацкая індывідуальнасць паэта. Індывідуальнасць стылю. ▪ У аповесці «Сонца пад шпалы» Хе. Шынклер выявіў сябе як пісьменнік са сваім почыркам, са сваёю творчаю індывідуальнасцю, са сваім стылем. ← Лідзія Арабей.
2. Чалавек як уладальнік і носьбіт асабістых, характэрных для яго рыс, асаблівасцей; асоба. Гераізм мас у.. паэме раскрываўся праз паказ гераізму індывідуальнасцей. ← Алег Лойка.

❌

індывідуальнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова індывідуальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	індывідуа́льнасць мн. індывідуа́льнасці
Родны каго? чаго?	індывідуа́льнасці мн. індывідуа́льнасцяў, індывідуа́льнасцей
Давальны каму? чаму?	індывідуа́льнасці мн. індывідуа́льнасцям
Вінавальны каго? што?	індывідуа́льнасць мн. індывідуа́льнасці
Творны кім? чым?	індывідуа́льнасцю мн. індывідуа́льнасцямі
Месны у кім? у чым?	індывідуа́льнасці мн. індывідуа́льнасцях
Клічная форма	— мн. —

Звяртаюся да чалавека, які згубіў свой iPhone 13 Pro Max на вакзале. Калі ласка, кіньце тэлефанаваць на мой новы тэлефон. Дзякуй.

Слова індывідуальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік індывідуальнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

індывідуальнасць

Навігатар

Мемчыкі