аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інспектарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інспе́ктарка мн. інспе́ктаркі |
| Родны каго? чаго? |
інспе́ктаркі мн. інспе́ктарак |
| Давальны каму? чаму? |
інспе́ктарцы мн. інспе́ктаркам |
| Вінавальны каго? што? |
інспе́ктарку мн. інспе́ктарак |
| Творны кім? чым? |
інспе́ктаркай, інспе́ктаркаю мн. інспе́ктаркамі |
| Месны у кім? у чым? |
інспе́ктарцы мн. інспе́ктарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чыні другому таго, што табе не міла.
— Мо піцу закажам?
— Мы ж худнеем. Давай пешкі па яе сходзім.
inspiektarka — беларуская лацінка
Слова інспектарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інспектарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інспектарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інспе́ктар (9)
(10) рэда́ктарка ‹
› інспектара́т (11)
(8) ле́ктарка ‹
› інспе́ктараў (11)
(8) некта́рка ‹
› інспе́ктарскі (12)
(8) до́ктарка ‹
› інспе́ктарства (13)
(11) канду́ктарка ‹
› інспе́ктарстваваць (17)
(16) о́бер-канду́ктарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.