STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кандуктарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канду́ктарка мн. канду́ктаркі |
| Родны каго? чаго? |
канду́ктаркі мн. канду́ктарак |
| Давальны каму? чаму? |
канду́ктарцы мн. канду́ктаркам |
| Вінавальны каго? што? |
канду́ктарку мн. канду́ктарак |
| Творны кім? чым? |
канду́ктаркай, канду́ктаркаю мн. канду́ктаркамі |
| Месны у кім? у чым? |
канду́ктарцы мн. канду́ктарках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
kanduktarka — беларуская лацінка
Слова кандуктарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кандуктарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кандуктарыха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кандуктаметры́чны (16)
(8) некта́рка ‹
› канду́ктар (9)
(11) інспе́ктарка ‹
› канду́ктар (9)
(8) до́ктарка ‹
› канду́ктарны (11)
(16) о́бер-канду́ктарка ‹
› канду́ктарскі (12)
(12) інстру́ктарка ‹
› канду́ктарыха (12)
(15) санінстру́ктарка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
