інструментаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова інструментаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інструментава́нне мн. інструментава́нні
Родны каго? чаго?	інструментава́ння мн. інструментава́нняў
Давальны каму? чаму?	інструментава́нню мн. інструментава́нням
Вінавальны каго? што?	інструментава́нне мн. інструментава́нні
Творны кім? чым?	інструментава́ннем мн. інструментава́ннямі
Месны у кім? у чым?	інструментава́нні мн. інструментава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка

instrumientavannie — беларуская лацінка

Слова інструментаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: