Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 інструмент, -а і -у, Месны склон -нце, мужчынскі род
  1. -а. Усякая прылада для выканання якой-н. работы. Шыла — шавецкі інструмент. Медыцынскія інструменты. ▪ Пад паветкай стаялі канапка, варштат, ляжалі акуратна складзеныя габляваныя дошкі і на сцяне віселі розныя сталярскія інструменты: пілкі, гэблі, цыркулі, стамескі. ← Іван Шамякін.
  2. -у; зборны назоўнік Сукупнасць прылад для якой-н. работы; начынне (у 1 знач.). Перш-наперш.. [Маня] вельмі ж актыўна перакапала шуфляду, дзе хаваўся бацькаў хатні інструмент. ← Алесь Якімовіч. — Не забывайся, што, апрача дваццаці пальцаў, у нас ніякага інструменту няма, — заўважыў Мірон. ← Янка Маўр.
  3. -а; пераноснае значэнне; чаго. Сродак для дасягнення чаго-н. Талент — гэта толькі інструмент, які дорыць чалавеку прырода. ← Алесь Адамовіч. Армія.. заставалася паслухмяным інструментам у руках рэакцыйнага генералітэту і Стаўкі. ← часопіс «Полымя».
  4. -а. Тое, што і музычны інструмент. Вочы.. [Чарноцкага] ўпалі на піяніна, ён падыходзіць да інструмента, адкрывае, задуменна стукае пальцамі па клавіятуры, бярэ акорд. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Музычны інструмент — апарат, які служыць для стварэння музычных гукаў пэўнага тэмбру.
  Шанцавы інструмент (ваен.) — набор інструментаў для акопвання: лапата, кірка, тапор і пад.
   [Лац. instrumentum.]