Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

інструментоўка, -і, ДМ -тоўцы, жаночы род
  1. Выклад музычнага твора для выканання аркестрам або інструментальным ансамблем; аркестроўка. Інструментоўка фартэпіяннай п'есы.
  2. Аддзел тэорыі музыкі, які вывучае ўласцівасці асобных музычных інструментаў і прынцыпы іх спалучэння ў аркестры. Чытаць курс інструментоўкі.
  3. пераноснае значэнне Спецыяльны падбор гукаў у вершы, які стварае пэўнае мастацкае ўражанне; гукапіс. Своеасаблівая інструментоўка прыведзеных радкоў даносіць да слыху грознае гудзенне бору. ← часопіс «Полымя».

❌

інструментоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інструментоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інструменто́ўка мн. інструменто́ўкі
Родны каго? чаго?	інструменто́ўкі мн. інструменто́вак
Давальны каму? чаму?	інструменто́ўцы мн. інструменто́ўкам
Вінавальны каго? што?	інструменто́ўку мн. інструменто́ўкі
Творны кім? чым?	інструменто́ўкай, інструменто́ўкаю мн. інструменто́ўкамі
Месны у кім? у чым?	інструменто́ўцы мн. інструменто́ўках
Клічная форма	— мн. —

— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.

Слова інструментоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік інструментоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

інструментоўка

Навігатар

Мемчыкі