мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
інструмента́рый — назоўнік інструметальшчык — назоўнік
канцэпт

інструментоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова інструментоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
інструменто́ўка

мн.  інструменто́ўкі
Родны
каго? чаго?
інструменто́ўкі

мн.  інструменто́вак
Давальны
каму? чаму?
інструменто́ўцы

мн.  інструменто́ўкам
Вінавальны
каго? што?
інструменто́ўку

мн.  інструменто́ўкі
Творны
кім? чым?
інструменто́ўкай, інструменто́ўкаю

мн.  інструменто́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
інструменто́ўцы

мн.  інструменто́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.


Калі вы пішаце скарот ад «дзякую», у вас атрымліваецца «дзяк». Дзяк — гэта царкоўны служыцель.

Пішыце ДЗЮ.
або: ШД — шчыры дзякуй

instrumientoŭka — беларуская лацінка

Слова інструментоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік інструментоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове інструметальшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


інструмента́льшчыца (18)

(8) панто́ўка

інструмента́р (12)

(11) брызенто́ўка

інструмента́рый (14)

(12) арнаменто́ўка

інструметальшчык (16)

(18) пераінструменто́ўка

інстументарый (13)

(8) бінто́ўка

інстыля́цыя (10)

(8) вінто́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

улюбёнае месца