STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова інтына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інты́на мн. інты́ны |
| Родны каго? чаго? |
інты́ны мн. інты́н |
| Давальны каму? чаму? |
інты́не мн. інты́нам |
| Вінавальны каго? што? |
інты́ну мн. інты́ны |
| Творны кім? чым? |
інты́най, інты́наю мн. інты́намі |
| Месны у кім? у чым? |
інты́не мн. інты́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
intyna — беларуская лацінка
Слова інтына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інтына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інтыфада + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інты́мнасць (10)
(8) Кацяры́на ‹
› інты́мнічаць (11)
(9) сіньяры́на ‹
› інты́мны (7)
(9) тарпаты́на ‹
› інтыфа́да (8)
(9) немерты́на ‹
› інтэв'юіраванне (15)
(10) шкарляты́на ‹
› інтэграва́льнасць (16)
(4) цы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
