аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шкарлятына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шкарляты́на мн. шкарляты́ны |
| Родны каго? чаго? |
шкарляты́ны мн. шкарляты́н |
| Давальны каму? чаму? |
шкарляты́не мн. шкарляты́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шкарляты́ну мн. шкарляты́ны |
| Творны кім? чым? |
шкарляты́най, шкарляты́наю мн. шкарляты́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шкарляты́не мн. шкарляты́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
Я дзве гадзіны стараюся і гатую на вячэру рызота з таматамі, базілікам, на белым віне. А муж кажа: «дзякуй, смачны рыс». І дабаўляе маянэз.
škarliatyna — беларуская лацінка
Слова шкарлятына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шкарлятына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шкарпэтачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шкарлупі́нне (11)
(9) тарпаты́на ‹
› шкарлу́пісты (11)
(6) інты́на ‹
› шкарлу́пка (9)
(9) немерты́на ‹
› шкарляты́навы (12)
(4) цы́на ‹
› шкарлятыно́зны (13)
(9) струбцы́на ‹
› шкарпэ́тачка (11)
(9) бамбіцына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.