STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова інфімум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
і́нфімум мн. і́нфімумы |
| Родны каго? чаго? |
і́нфімума мн. і́нфімумаў |
| Давальны каму? чаму? |
і́нфімуму мн. і́нфімумам |
| Вінавальны каго? што? |
і́нфімум мн. і́нфімумы |
| Творны кім? чым? |
і́нфімумам мн. і́нфімумамі |
| Месны у кім? у чым? |
і́нфімуме мн. і́нфімумах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Тата, мне здаецца, ты любіш праграмаванне і сабак больш, чым мяне.
— Не гавары глупства, Таксапітон.
infimum — беларуская лацінка
Слова інфімум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інфімум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інфінітыў + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інфільтра́т (10)
(12) картма́ксімум ‹
› інфільтрацы́йны (14)
(12) партма́ксімум ‹
› інфільтра́цыя (12)
(11) тэхма́ксімум ‹
› інфініты́ў (9)
(13) эрытраспе́рмум ‹
› інфініты́ўна-безасабо́вы (22)
(7) о́птымум ‹
› інфініты́ўны (11)
(8) супрэ́мум ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?