аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова інфінітыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інфініты́ў мн. інфініты́вы |
| Родны каго? чаго? |
інфініты́ва мн. інфініты́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
інфініты́ву мн. інфініты́вам |
| Вінавальны каго? што? |
інфініты́ў мн. інфініты́вы |
| Творны кім? чым? |
інфініты́вам мн. інфініты́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
інфініты́ве мн. інфініты́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адвага або мёд п'е, або кайданы трэ.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
infinityŭ — беларуская лацінка
Слова інфінітыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік інфінітыў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове інфіцыраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› інфільтрацы́йны (14)
(16) стэрэадыяпазіты́ў ‹
› інфільтра́цыя (12)
(8) прыміты́ў ‹
› і́нфімум (7)
(7) геніты́ў ‹
› інфініты́ўна-безасабо́вы (22)
(9) дэфініты́ў ‹
› інфініты́ўны (11)
(5) акты́ў ‹
› інфінітэзіма́льны (16)
(9) партакты́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.