Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прымітыў, -тыву, мужчынскі род
  1. Неразвітая, простая з'ява ў параўнанні з наступнымі, пазнейшымі з'явамі гэтага ж роду. // Пра што-н. спрошчанае, невысокае па тэхніцы выканання. Пасля трох частак усім стала ясна, што гэта фільм у духу «старога Джона Форда»: не добры, але і не прымітыў. ← часопіс «Маладосць».
  2. Твор мастацтва, які належыць да ранніх стадый развіцця культуры, з параўнальна невысокай тэхнікай выканання.
   [Ад лац. primitivus — першапачатковы, першабытны.]

❌

прымітыў

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прымітыў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыміты́ў мн. прыміты́вы
Родны каго? чаго?	прыміты́ву мн. прыміты́ваў
Давальны каму? чаму?	прыміты́ву мн. прыміты́вам
Вінавальны каго? што?	прыміты́ў мн. прыміты́вы
Творны кім? чым?	прыміты́вам мн. прыміты́вамі
Месны у кім? у чым?	прыміты́ве мн. прыміты́вах
Клічная форма	— мн. —

Слова прымітыў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прымітыў — у родным, давальным, творным і месным склоне

прымітыў

Навігатар

Мемчыкі