аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каваціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каваці́на мн. каваці́ны |
| Родны каго? чаго? |
каваці́ны мн. каваці́н |
| Давальны каму? чаму? |
каваці́не мн. каваці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
каваці́ну мн. каваці́ны |
| Творны кім? чым? |
каваці́най, каваці́наю мн. каваці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
каваці́не мн. каваці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
kavacina — беларуская лацінка
Слова каваціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каваціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кавектар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каварыяцы́йны (12)
(10) караба́ціна ‹
› каварыя́цыя (10)
(9) гарба́ціна ‹
› каваса́кі (8)
(10) шчарба́ціна ‹
› кава́цца (7)
(10) вілава́ціна ‹
› кава́ць (6)
(8) жываці́на ‹
› ка́ведны (7)
(8) багаці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!