STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вілаваціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вілава́ціна мн. вілава́ціны |
| Родны каго? чаго? |
вілава́ціны мн. вілава́цін |
| Давальны каму? чаму? |
вілава́ціне мн. вілава́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
вілава́ціну мн. вілава́ціны |
| Творны кім? чым? |
вілава́цінай, вілава́цінаю мн. вілава́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
вілава́ціне мн. вілава́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Сёння ніхалеры не зрабіў. Як і планаваў.
vilavacina — беларуская лацінка
Слова вілаваціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вілаваціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вілаводжанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вілава́та-разгалінава́ны (22)
(9) гарба́ціна ‹
› вілава́тасць (11)
(10) шчарба́ціна ‹
› вілава́ты (8)
(8) каваці́на ‹
› вілаво́джанне (12)
(8) жываці́на ‹
› вілаво́дзіць (11)
(8) багаці́на ‹
› вілаво́дна (9)
(9) шпага́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
