аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова азбест
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
азбе́ст мн. азбе́сты |
| Родны каго? чаго? |
азбе́сту мн. азбе́стаў |
| Давальны каму? чаму? |
азбе́сту мн. азбе́стам |
| Вінавальны каго? што? |
азбе́ст мн. азбе́сты |
| Творны кім? чым? |
азбе́стам мн. азбе́стамі |
| Месны у кім? у чым? |
азбе́сце мн. азбе́стах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І вялізны дом з малой цэглы будуюць.
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
azbiest — беларуская лацінка
Слова азбест (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік азбест — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове азбестабетон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› азбашла́кавы (11)
(6) мо́шаст ‹
› азбашы́фер (9)
(6) по́шаст ‹
› азбекасі́т (9)
(4) бе́ст ‹
› азбестаабагача́льны (18)
(15) хрызаты́л-азбе́ст ‹
› азбестабето́н (12)
(11) вінілазбест ‹
› азбестабето́нны (14)
(4) ве́ст ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).