мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кала́-аза́р — назоўнік калабара́нтка — назоўнік
канцэпт

калабарант

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова калабарант
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 калабара́нт

мн.  калабара́нты
Родны
каго? чаго?		 калабара́нта

мн.  калабара́нтаў
Давальны
каму? чаму?		 калабара́нту

мн.  калабара́нтам
Вінавальны
каго? што?		 калабара́нта

мн.  калабара́нтаў
Творны
кім? чым?		 калабара́нтам

мн.  калабара́нтамі
Месны
у кім? у чым?		 калабара́нце

мн.  калабара́нтах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

A questioning man is halfway to being wise.

Цяпер ты будзеш задаваць пытанні і станеш напалову мудры.

kalabarant — беларуская лацінка

Слова калабарант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік калабарант — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове калабарантка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ка́л (3)

(7) акупа́нт ‹

› ка́ла (4)

(4) ра́нт ‹

› кала́-аза́р (9)

(8) лабара́нт ‹

› калабара́нтка (12)

(6) вара́нт ‹

› калабара́нцкі (12)

(6) гара́нт ‹

› калабара́нцтва (13)

(6) гара́нт ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я працую дрэнна