STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова калабарант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
калабара́нт мн. калабара́нты |
| Родны каго? чаго? |
калабара́нта мн. калабара́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
калабара́нту мн. калабара́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
калабара́нта мн. калабара́нтаў |
| Творны кім? чым? |
калабара́нтам мн. калабара́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
калабара́нце мн. калабара́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
kalabarant — беларуская лацінка
Слова калабарант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калабарант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калабарантка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́л (3)
(7) акупа́нт ‹
› ка́ла (4)
(4) ра́нт ‹
› кала́-аза́р (9)
(8) лабара́нт ‹
› калабара́нтка (12)
(6) вара́нт ‹
› калабара́нцкі (12)
(6) гара́нт ‹
› калабара́нцтва (13)
(6) гара́нт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?