аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова калабарантка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
калабара́нтка мн. калабара́нткі |
| Родны каго? чаго? |
калабара́нткі мн. калабара́нтак |
| Давальны каму? чаму? |
калабара́нтцы мн. калабара́нткам |
| Вінавальны каго? што? |
калабара́нтку мн. калабара́нтак |
| Творны кім? чым? |
калабара́нткай, калабара́нткаю мн. калабара́нткамі |
| Месны у кім? у чым? |
калабара́нтцы мн. калабара́нтках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Сядзяць за півам, выпіваюць,
Аб розных справах разважаюць,
А піва ім вяселіць душы.
kalabarantka — беларуская лацінка
Слова калабарантка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калабарантка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калабаранцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́ла (4)
(11) гуверна́нтка ‹
› кала́-аза́р (9)
(12) эмансіпа́нтка ‹
› калабара́нт (10)
(10) лабара́нтка ‹
› калабара́нцкі (12)
(14) фоталабара́нтка ‹
› калабара́нцтва (13)
(11) сігнара́нтка ‹
› калабарацыя (11)
(11) кватара́нтка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо