Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

калок, калка, мужчынскі род
  1. памяншальная форма да кол; кароткі, тонкі кол. Месца будаўніцтва падстанцыі было абазначана калкамі яшчэ ўлетку. ← Мікола Лупсякоў. // Калочак. Спяшаючыся, [Пракоп] зашчапіў дзверы на клямку і заткнуў у прабой дубовы калок-затычку. ← Алесь Якімовіч.
  2. Драўляны або металічны шпянёк для нацягвання струн у музычных інструментах.
  3. абласное слова Драўляны цвік, замацаваны ў чым-н. для таго, каб вешаць на ім што-н. Нехаця Мікодым скінуў кажух і павесіў на калок, убіты ў вушак дзвярэй. ← Раман Сабаленка.

❌

калок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова калок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кало́к мн. калкі́
Родны каго? чаго?	калка́ мн. калко́ў
Давальны каму? чаму?	калку́ мн. калка́м
Вінавальны каго? што?	кало́к мн. калкі́
Творны кім? чым?	калко́м мн. калка́мі
Месны у кім? у чым?	калку́ мн. калка́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

Слова калок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік калок — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

асцярожна: facehugger