Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кальцо, -а; мн. кольцы (з лічэбнік 2, 3, 4 пальцы), кольцаў; ніякі род
  1. Прадмет, звычайна металічны, які мае форму вобада, абруча, акружнасці. Па баках ад яе [варонкі] пагойдваліся скручаныя кольцы калючага дроту. ← М. Пятніцкі. Каб зрабіць.. [бугая] больш-менш паслухмяным, яму патрэбна было ўправіць у ноздры кальцо. ← Мікола Ракітны. Рвануў Даніла Ланцугі, І кольцы трэснулі са звонам. ← Якуб Колас. // мн. (кольцы, -аў). Гімнастычны снарад, які складаецца з двух падвешаных абручоў.
  2. чаго. Тое, што мае форму такога прадмета. Дзед Мірон закурвае люльку, з-пад парыжэлых вусоў выпускае кольцы дыму, усё роўна бы паравоз, і ціха ўсміхаецца. ← Міхась Даніленка. // Тое, што абкружае, апаясвае, замыкае што-н. або каго-н. Кальцо блакады. ▪ Эвакуіраваныя чырвоныя прарваліся праз кальцо белых, кальцо, што сцягвалася наўкол горада. ← Барыс Мікуліч. Цяжка было зразумець, як яны [партызаны] змаглі вырвацца з кальца, знішчальнага агню. ← Янка Брыль.
  3. Канцавы пункт трамвайнага, аўтобуснага і інш. маршрутаў, дзе робіцца паварот для прадаўжэння шляху ў зваротным напрамку. Трамвайнае кальцо. Кальцо тралейбуса. Даехаць да кальца.