аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова піўцо
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піўцо́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
піўца́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
піўцу́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
піўцо́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
піўцо́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
піўцы́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якая гаспадыня, такі і парадак.
Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.
11:30, два калдыры купляюць у краме піўцо. А ты баішся быць шчаслівым.
piŭco — беларуская лацінка
Слова піўцо (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піўцо — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піфагарэец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піўну́ха (7)
(6) азярцо́ ‹
› піўну́шка (8)
(5) жытцо́ ‹
› піўны́ (5)
(6) слаўцо́ ‹
› піф-па́ф (7)
(6) кальцо́ ‹
› піфагарэ́ец (10)
(9) паўкальцо́ ‹
› піфагарэі́зм (11)
(6) сяльцо́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny