аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова піўнуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піўну́ха мн. піўнухі |
| Родны каго? чаго? |
піўнухі мн. піўнух |
| Давальны каму? чаму? |
піўнусе мн. піўнухам |
| Вінавальны каго? што? |
піўнуху мн. піўнухі |
| Творны кім? чым? |
піўнухай, піўнухаю мн. піўнухамі |
| Месны у кім? у чым? |
піўнусе мн. піўнухах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
— А калі вы пачалі працаваць у гэтай кампаніі?
— Калі мне прыгразілі звальненнем.
piŭnucha — беларуская лацінка
Слова піўнуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піўнуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піўнушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піўко (5)
(7) свіну́ха ‹
› піўна́я (6)
(7) парну́ха ‹
› піўні́ца (7)
(8) красну́ха ‹
› піўну́шка (8)
(5) апу́ха ‹
› піўны́ (5)
(6) капу́ха ‹
› піўцо́ (5)
(6) рапу́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.