аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова піўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піўні́ца мн. піўні́цы |
| Родны каго? чаго? |
піўні́цы мн. піўні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
піўні́цы мн. піўні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
піўні́цу мн. піўні́цы |
| Творны кім? чым? |
піўні́цай, піўні́цаю мн. піўні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
піўні́цы мн. піўні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
piŭnica — беларуская лацінка
Слова піўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піўнуха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› піўзаво́д (8)
(8) чаё́ўніца ‹
› піўко (5)
(11) усталё́ўніца ‹
› піўна́я (6)
(8) наі́ўніца ‹
› піўну́ха (7)
(10) крапі́ўніца ‹
› піўну́шка (8)
(10) праці́ўніца ‹
› піўны́ (5)
(12) супраці́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.