мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
наі́ўнік — назоўнік наі́ўнічаць — дзеяслоў
канцэпт

наіўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова наіўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
наі́ўніца

мн.  наі́ўніцы
Родны
каго? чаго?
наі́ўніцы

мн.  наі́ўніц
Давальны
каму? чаму?
наі́ўніцы

мн.  наі́ўніцам
Вінавальны
каго? што?
наі́ўніцу

мн.  наі́ўніц
Творны
кім? чым?
наі́ўніцай, наі́ўніцаю

мн.  наі́ўніцамі
Месны
у кім? у чым?
наі́ўніцы

мн.  наі́ўніцах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці


A questioning man is halfway to being wise.

Цяпер ты будзеш задаваць пытанні і станеш напалову мудры.

naiŭnica — беларуская лацінка

Слова наіўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік наіўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове наіўнота + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


наі́ўнасць (9)

(10) заваё́ўніца

наі́ўненька (10)

(8) чаё́ўніца

наі́ўнік (7)

(11) усталё́ўніца

наі́ўнічаць (10)

(7) піўні́ца

наіўно́та (8)

(10) крапі́ўніца

наі́ўны (6)

(10) праці́ўніца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Драць бульбу, так?