аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова наіўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наі́ўніца мн. наі́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
наі́ўніцы мн. наі́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
наі́ўніцы мн. наі́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
наі́ўніцу мн. наі́ўніц |
| Творны кім? чым? |
наі́ўніцай, наі́ўніцаю мн. наі́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
наі́ўніцы мн. наі́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Які розум, такая і гаворка.
«Не рушыць даўніны, не ўводзіць навізны», — сказала бабуля і выкінула навюткі ўнукаў iMac.
naiŭnica — беларуская лацінка
Слова наіўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наіўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наіўнота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наі́ўнасць (9)
(10) заваё́ўніца ‹
› наі́ўненька (10)
(8) чаё́ўніца ‹
› наі́ўнік (7)
(11) усталё́ўніца ‹
› наі́ўнічаць (10)
(7) піўні́ца ‹
› наіўно́та (8)
(10) крапі́ўніца ‹
› наі́ўны (6)
(10) праці́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
ТСБЛМ з'яўляецца рэрайтам ТСБМ?