STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова наіўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наі́ўнік мн. наі́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
наі́ўніка мн. наі́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
наі́ўніку мн. наі́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
наі́ўніка мн. наі́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
наі́ўнікам мн. наі́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
наі́ўніку мн. наі́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)
Траўматалогія на 5 паверсе.
naiŭnik — беларуская лацінка
Слова наіўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наіўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наіўніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наі́ўна-рэлігі́йны (16)
(7) кіё́ўнік ‹
› наі́ўнасць (9)
(7) кіё́ўнік ‹
› наі́ўненька (10)
(10) усталё́ўнік ‹
› наі́ўніца (8)
(8) адлі́ўнік ‹
› наі́ўнічаць (10)
(7) жні́ўнік ‹
› наіўно́та (8)
(9) крапі́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
