кіёўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кіёўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кіё́ўнік мн. кіё́ўнікі
Родны каго? чаго?	кіё́ўніка мн. кіё́ўнікаў
Давальны каму? чаму?	кіё́ўніку мн. кіё́ўнікам
Вінавальны каго? што?	кіё́ўніка мн. кіё́ўнікаў
Творны кім? чым?	кіё́ўнікам мн. кіё́ўнікамі
Месны у кім? у чым?	кіё́ўніку мн. кіё́ўніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.

Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.

«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?

kijoŭnik — беларуская лацінка

Слова кіёўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: