аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова наіўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наі́ўнасць мн. наі́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
наі́ўнасці мн. наі́ўнасцяў, наі́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
наі́ўнасці мн. наі́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
наі́ўнасць мн. наі́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
наі́ўнасцю мн. наі́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
наі́ўнасці мн. наі́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе й на крапіву мароз.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
naiŭnasć — беларуская лацінка
Слова наіўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік наіўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове наіўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наі́ўна-прастаду́шны (18)
(9) спе́ўнасць ‹
› наі́ўна-рэалісты́чны (18)
(11) распе́ўнасць ‹
› наі́ўна-рэлігі́йны (16)
(9) ваё́ўнасць ‹
› наі́ўненька (10)
(12) інвазі́ўнасць ‹
› наі́ўнік (7)
(16) малаінвазі́ўнасць ‹
› наі́ўніца (8)
(14) неінвазі́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.