STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кальчужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кальчу́жка мн. кальчу́жкі |
| Родны каго? чаго? |
кальчу́жкі мн. кальчу́жак |
| Давальны каму? чаму? |
кальчу́жцы мн. кальчу́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
кальчу́жку мн. кальчу́жкі |
| Творны кім? чым? |
кальчу́жкай, кальчу́жкаю мн. кальчу́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кальчу́жцы мн. кальчу́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!kaĺčužka — беларуская лацінка
Слова кальчужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кальчужка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кальчужнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кальчугавы (10)
(5) чу́жка ‹
› кальчугалюмі́ніевы (17)
(9) п'янчу́жка ‹
› кальчугалюмі́ній (15)
(9) п'янчу́жка ‹
› кальчу́жнік (10)
(5) жы́жка ‹
› кальчу́жны (9)
(5) лы́жка ‹
› кальчу́нскі (10)
(6) глы́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
