аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
п'янчу́га — назоўнік п'янчу́жка — назоўнік
канцэпт

п'янчужка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова п'янчужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
п'янчу́жка

мн.  п'янчу́жкі
Родны
каго? чаго?
п'янчу́жкі

мн.  п'янчу́жак
Давальны
каму? чаму?
п'янчу́жцы

мн.  п'янчу́жкам
Вінавальны
каго? што?
п'янчу́жку

мн.  п'янчу́жак
Творны
кім? чым?
п'янчу́жкай, п'янчу́жкаю

мн.  п'янчу́жкамі
Месны
у кім? у чым?
п'янчу́жцы

мн.  п'янчу́жках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.

з інтэрнэтаў

pjančužka — беларуская лацінка

Слова п'янчужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік п'янчужка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове п'янчужка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


п'янто́с (7)

(11) бранястужка

п'янчу́га (8)

(8) ланцу́жка

п'янчу́га (8)

(5) чу́жка

п'я́нчыцца (9)

(9) кальчу́жка

п'я́ны (5)

(5) жы́жка

п'яню́га (7)

(5) лы́жка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кастрычніцкая - кострищенская