STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова п'янчужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
п'янчу́жка мн. п'янчу́жкі |
| Родны каго? чаго? |
п'янчу́жкі мн. п'янчу́жак |
| Давальны каму? чаму? |
п'янчу́жцы мн. п'янчу́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
п'янчу́жку мн. п'янчу́жак |
| Творны кім? чым? |
п'янчу́жкай, п'янчу́жкаю мн. п'янчу́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
п'янчу́жцы мн. п'янчу́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
pjančužka — беларуская лацінка
Слова п'янчужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік п'янчужка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове п'янчужка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› п'янто́с (7)
(11) бранястужка ‹
› п'янчу́га (8)
(8) ланцу́жка ‹
› п'янчу́га (8)
(5) чу́жка ‹
› п'я́нчыцца (9)
(9) кальчу́жка ‹
› п'я́ны (5)
(5) жы́жка ‹
› п'яню́га (7)
(5) лы́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо