STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова п'янчуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
п'янчу́га мн. п'янчу́гі |
| Родны каго? чаго? |
п'янчу́гі мн. п'янчу́г |
| Давальны каму? чаму? |
п'янчу́гу мн. п'янчу́гам |
| Вінавальны каго? што? |
п'янчу́гу мн. п'янчу́г |
| Творны кім? чым? |
п'янчу́гам мн. п'янчу́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
п'янчу́гу мн. п'янчу́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
Мой сын лёгка гаворыць на беларускай, англійскай, і на іншых лекцыях таксама не заткнуць…
pjančuha — беларуская лацінка
Слова п'янчуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік п'янчуга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове п'янчужка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› п'я́нства (8)
(8) валацу́га ‹
› п'я́нстваваць (12)
(8) валацу́га ‹
› п'янто́с (7)
(8) сабачу́га ‹
› п'янчу́жка (9)
(7) ваўчу́га ‹
› п'янчу́жка (9)
(8) кальчу́га ‹
› п'я́нчыцца (9)
(4) шуга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
