мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ваўчо́к — назоўнік ваўчу́к — назоўнік
канцэпт

ваўчуга

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ваўчуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ваўчу́га

мн.  ваўчу́гі
Родны
каго? чаго?		 ваўчу́гі

мн.  ваўчу́гаў, ваўчу́г
Давальны
каму? чаму?		 ваўчу́гу

мн.  ваўчу́гам
Вінавальны
каго? што?		 ваўчу́гу

мн.  ваўчу́гаў, ваўчу́г
Творны
кім? чым?		 ваўчу́гам

мн.  ваўчу́гамі
Месны
у кім? у чым?		 ваўчу́гу

мн.  ваўчу́гах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.


— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...


vaŭčuha — беларуская лацінка

Слова ваўчуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік ваўчуга — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове ваўчук + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ваўчко́м (7)

(8) сабачу́га ‹

› ваўчо́к (6)

(8) п'янчу́га ‹

› ваўчо́к (6)

(8) п'янчу́га ‹

› ваўчу́к (6)

(8) кальчу́га ‹

› ваўчы́ны (7)

(4) шуга́ ‹

› ваўчы́ха (7)

(7) за́даўга ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не з'яўляецца доказам