STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ваўчуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваўчу́га мн. ваўчу́гі |
| Родны каго? чаго? |
ваўчу́гі мн. ваўчу́гаў, ваўчу́г |
| Давальны каму? чаму? |
ваўчу́гу мн. ваўчу́гам |
| Вінавальны каго? што? |
ваўчу́гу мн. ваўчу́гаў, ваўчу́г |
| Творны кім? чым? |
ваўчу́гам мн. ваўчу́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваўчу́гу мн. ваўчу́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Калі музыка не дае прыбытак, гэта мастацтва.
— Або гаўно.
vaŭčuha — беларуская лацінка
Слова ваўчуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваўчуга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваўчук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваўчко́м (7)
(8) сабачу́га ‹
› ваўчо́к (6)
(8) п'янчу́га ‹
› ваўчо́к (6)
(8) п'янчу́га ‹
› ваўчу́к (6)
(8) кальчу́га ‹
› ваўчы́ны (7)
(4) шуга́ ‹
› ваўчы́ха (7)
(7) за́даўга ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
