STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кальчуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кальчу́га мн. кальчу́гі |
| Родны каго? чаго? |
кальчу́гі мн. кальчу́г |
| Давальны каму? чаму? |
кальчу́зе мн. кальчу́гам |
| Вінавальны каго? што? |
кальчу́гу мн. кальчу́гі |
| Творны кім? чым? |
кальчу́гай, кальчу́гаю мн. кальчу́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
кальчу́зе мн. кальчу́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навука вочы адчыняе.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
kaĺčuha — беларуская лацінка
Слова кальчуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кальчуга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кальчугалюміній + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кальча́к (7)
(8) п'янчу́га ‹
› кальчако́вы (10)
(8) п'янчу́га ‹
› кальча́чны (9)
(7) ваўчу́га ‹
› кальчугавы (10)
(4) шуга́ ‹
› кальчугалюмі́ніевы (17)
(7) за́даўга ‹
› кальчугалюмі́ній (15)
(9) няза́даўга ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
