STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова п'янчуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
п'янчу́га мн. п'янчу́гі |
| Родны каго? чаго? |
п'янчу́гі мн. п'янчу́г |
| Давальны каму? чаму? |
п'янчу́зе мн. п'янчу́гам |
| Вінавальны каго? што? |
п'янчу́гу мн. п'янчу́г |
| Творны кім? чым? |
п'янчу́гай, п'янчу́гаю мн. п'янчу́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
п'янчу́зе мн. п'янчу́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
pjančuha — беларуская лацінка
Слова п'янчуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік п'янчуга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове п'янчуга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› п'я́нства (8)
(8) валацу́га ‹
› п'я́нстваваць (12)
(8) валацу́га ‹
› п'янто́с (7)
(8) сабачу́га ‹
› п'янчу́жка (9)
(7) ваўчу́га ‹
› п'янчу́жка (9)
(8) кальчу́га ‹
› п'я́нчыцца (9)
(4) шуга́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
