аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова калюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
калю́га мн. калю́гі |
| Родны каго? чаго? |
калю́гі мн. калю́г |
| Давальны каму? чаму? |
калю́зе мн. калю́гам |
| Вінавальны каго? што? |
калю́гу мн. калю́гі |
| Творны кім? чым? |
калю́гай, калю́гаю мн. калю́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
калю́зе мн. калю́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)
Палачкі для вушэй нельга засоўваць у вушы.
век жыві — век вучысяkaliuha — беларуская лацінка
Слова калюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік калюга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове калюжына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кальчу́нскі (10)
(8) бандзю́га ‹
› калья́н (6)
(9) більдзюга ‹
› калювія́льны (11)
(9) бяльдзю́га ‹
› калю́жына (8)
(7) сталю́га ‹
› калюмны (7)
(5) глю́га ‹
› калю́р (5)
(7) падлю́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.