STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бандзюга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бандзю́га мн. бандзю́гі |
| Родны каго? чаго? |
бандзю́гі мн. бандзю́г |
| Давальны каму? чаму? |
бандзю́зе мн. бандзю́гам |
| Вінавальны каго? што? |
бандзю́гу мн. бандзю́г |
| Творны кім? чым? |
бандзю́гай, бандзю́гаю мн. бандзю́гамі |
| Месны у кім? у чым? |
бандзю́зе мн. бандзю́гах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
bandziuha — беларуская лацінка
Слова бандзюга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бандзюга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бандзюга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› банджу́льскі (11)
(3) эга ‹
› бандзе́лька (10)
(7) дзярэ́га ‹
› бандзе́ля (8)
(8) зладзю́га ‹
› бандзюга́н (9)
(9) більдзюга ‹
› бандзю́к (7)
(9) бяльдзю́га ‹
› бандзюкава́ты (12)
(6) калю́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
