Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

каляя, -і; мн. калеі (з лічэбнік 2, 3, 4 каляі), кален; жаночы род
  1. Пара паралельна пракладзеных рэек; чыгуначны пуць. Шырокая каляя. Вузкая каляя. ▪ На ўсход і захад, амаль праз кожныя паўгадзіны, па дзвюх сталёвых каляях грымяць цягнікі. ← Іван Навуменка. — Бач ты, колькі збожжа сёння загрузілі! — казаў Петрык дружкам сваім, ідучы паўз .. чараду вагонаў, што стаялі на дальняй ад станцыі каляі. ← Хвядос Шынклер.
  2. Тое, што і каляіна (у 1 знач.). І вось грэбля з разбітай і засохлай каляёй застаецца ззаду. ← Мікола Ракітны. Дарога ўся ў лужах. Размыта Дажджом праліўным каляя. ← Максім Багдановіч.
  •••
  Выбіцца з каляі гл. выбіцца.
  Выбіць з каляі гл. выбіць.
  Увайсці ў каляю гл. увайсці.

❌

каляя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каляя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каляя́ мн. кале́і, (2, 3, 4) каляі́
Родны каго? чаго?	каляі́ мн. кале́й
Давальны каму? чаму?	каляі́ мн. кале́ям
Вінавальны каго? што?	каляю́ мн. кале́і, (2, 3, 4) каляі́
Творны кім? чым?	каляёй, каляёю мн. кале́ямі
Месны у кім? у чым?	каляі́ мн. кале́ях
Клічная форма	— мн. —

Слова каляя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік каляя — у родным, давальным, творным і месным склоне

каляя

Навігатар

Мемчыкі