STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова камандуючы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. кама́ндуючы н. — мн. кама́ндуючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. кама́ндуючага н. — мн. кама́ндуючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. кама́ндуючаму н. — мн. кама́ндуючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. кама́ндуючага н. — мн. кама́ндуючых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. кама́ндуючым н. — мн. кама́ндуючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. кама́ндуючым н. — мн. кама́ндуючых |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
З зоны камфорту не трэба выходзіць. Яе трэба пашыраць.
kamandujučy — беларуская лацінка
Слова камандуючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік камандуючы — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове камандытыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кама́ндны (8)
(10) інтрыгу́ючы ‹
› камандо́р (8)
(12) кансалідуючы ‹
› камандо́рскі (11)
(12) кансалідуючы ‹
› камандытны (10)
(17) галоўнакама́ндуючы ‹
› камандытыст (11)
(13) карэспандуючы ‹
› камані́шнік (10)
(13) карэспанду́ючы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
