камплектуючыя

гэта

назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова камплектуючыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючыя
Родны каго? чаго?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючых
Давальны каму? чаму?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючым
Вінавальны каго? што?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючыя
Творны кім? чым?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. — н. — мн. камплекту́ючых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.

kampliektujučyja — беларуская лацінка

Слова камплектуючыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: