аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кан'югацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кан'юга́цыя мн. кан'юга́цыі |
| Родны каго? чаго? |
кан'юга́цыі мн. кан'юга́цый |
| Давальны каму? чаму? |
кан'юга́цыі мн. кан'юга́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
кан'юга́цыю мн. кан'юга́цыі |
| Творны кім? чым? |
кан'юга́цыяй, кан'юга́цыяю мн. кан'юга́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
кан'юга́цыі мн. кан'юга́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Не люблю кідаць справы напаўдарозе, таму кідаю іх з самага пачатку.
kanjuhacyja — беларуская лацінка
Слова кан'югацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кан'югацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кан'юктывіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кан'югава́ць (11)
(10) сегрэга́цыя ‹
› кан'юга́та (9)
(12) дэсегрэга́цыя ‹
› кан'югацы́йны (12)
(11) кангрэга́цыя ‹
› кан'юкту́рна (11)
(10) акамада́цыя ‹
› кан'юктурны (11)
(8) града́цыя ‹
› кан'юктывіт (11)
(10) дэграда́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.