STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кан'югата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кан'юга́та мн. кан'юга́ты |
| Родны каго? чаго? |
кан'юга́ты мн. кан'юга́т |
| Давальны каму? чаму? |
кан'юга́це мн. кан'юга́там |
| Вінавальны каго? што? |
кан'юга́ту мн. кан'юга́ты |
| Творны кім? чым? |
кан'юга́тай, кан'юга́таю мн. кан'юга́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
кан'юга́це мн. кан'юга́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
kanjuhata — беларуская лацінка
Слова кан'югата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кан'югата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кан'югацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кан'югава́ны (11)
(8) Вульга́та ‹
› кан'югавацца (12)
(6) рэга́та ‹
› кан'югава́ць (11)
(12) кано́э-рэга́та ‹
› кан'югацы́йны (12)
(4) да́та ‹
› кан'юга́цыя (10)
(7) гамза́та ‹
› кан'юкту́рна (11)
(7) мурза́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
