STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канапаціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канапа́ціна мн. канапа́ціны |
| Родны каго? чаго? |
канапа́ціны мн. канапа́цін |
| Давальны каму? чаму? |
канапа́ціне мн. канапа́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
канапа́ціну мн. канапа́ціны |
| Творны кім? чым? |
канапа́цінай, канапа́цінаю мн. канапа́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
канапа́ціне мн. канапа́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]
kanapacina — беларуская лацінка
Слова канапаціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канапаціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канапацінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канапа́тчыца (11)
(9) грана́ціна ‹
› канапа́ты (8)
(8) санаці́на ‹
› канапа́ценькі (12)
(6) па́ціна ‹
› канапа́цінка (11)
(8) чараці́на ‹
› канапа́ціцца (11)
(7) бра́ціна ‹
› канапа́ціць (10)
(7) драці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
