STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кандычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канды́чанне мн. канды́чанні |
| Родны каго? чаго? |
канды́чання мн. канды́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
канды́чанню мн. канды́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
канды́чанне мн. канды́чанні |
| Творны кім? чым? |
канды́чаннем мн. канды́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
канды́чанні мн. канды́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
kandyčannie — беларуская лацінка
Слова кандычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кандычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кандэла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кандыцыяні́равацца (17)
(14) мультывяшча́нне ‹
› кандыцыяні́раваць (16)
(10) галя́шчанне ‹
› кандыцыяні́раваць (16)
(10) кулды́чанне ‹
› канды́чыцца (10)
(7) зы́чанне ‹
› канды́чыць (9)
(9) пазыча́нне ‹
› кандэ́ла (7)
(11) запазы́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
