аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова запазычанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запазы́чанне мн. запазы́чанні |
| Родны каго? чаго? |
запазы́чання мн. запазы́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
запазы́чанню мн. запазы́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
запазы́чанне мн. запазы́чанні |
| Творны кім? чым? |
запазы́чаннем мн. запазы́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
запазы́чанні мн. запазы́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так
Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».
zapazyčannie — беларуская лацінка
Слова запазычанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запазычанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запазычаннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запазыва́цца (11)
(10) канды́чанне ‹
› запазыча́льнік (13)
(7) зы́чанне ‹
› запазы́чанасць (13)
(9) пазыча́нне ‹
› запазы́чаннік (12)
(9) адзы́чанне ‹
› запазы́чаны (10)
(10) кудлы́чанне ‹
› запазы́чаны (10)
(8) клы́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.